Εορτασμός Εθνικής Επετείου 25ης Μαρτίου 1821 - Εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας από τη Βασιλική Καββαδία, Διευθύντρια του 4ου Δημοτικού Σχολείου Κορυδαλλού

Συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ, όπως κάθε χρόνο, για τιμήσουμε ευλαβικά αυτούς που θυσιάστηκαν σε έναν ακόμη μεγάλο αγώνα του λαού μας ….αυτόν του 1821!
Η 25η Μαρτίου είναι διπλή γιορτή
Τη μέρα αυτή που διαλέχτηκε για να εξαγγελθεί στην ανθρωπότητα το μήνυμα της έλευσης του θεανθρώπου, την ίδια μέρα η ελευθερία έκανε τα πρώτα αποφασιστικά βήματα για να επιστρέψει στην πατρίδα μας.


Ο λαός μας επέλεξε να ζεύξει την επέτειο της εθνικής του παλιγγενεσίας με την εορτή του Ευαγγελισμού, ταυτίζοντας στη συλλογική συνείδηση την απαρχή της σωτηρίας και ανάστασης του γένους των Ελλήνων με την απαρχή της σωτηρίας και ανάστασης του γένους των ανθρώπων. Από τη μια η μνήμη τού Ευαγγελισμού της υπεραγίας Θεοτόκου και από την άλλη η έναρξη της Εθνικής Παλιγγενεσίας του Γένους, που ― όχι τυχαία ― ξεκίνησε την 25η Μαρτίου του 1821.
Kοινός παρονομαστής των δύο αυτών γεγονότων είναι η ανυπολόγιστη αξία της ελευθερίας.
• Η ελευθερία σαρκώνεται στην ελεύθερη συγκατάθεση της Παναγίας, στο χαρμόσυνο μήνυμα τού Αρχαγγέλου, που αναγγέλλει τη σωτηρία των ανθρώπων και προσκαλεί τη Mαριάμ να αναλάβει τη ξεχωριστή και μοναδική ευθύνη της.
• Στο 1821 η ελευθερία σαρκώνεται στην απόφαση των Ελλήνων να αποτινάξουν την τυραννία της μακρόχρονης σκλαβιάς και να διεκδικήσουν το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ανθρώπου και λαού για αυτοδιάθεση.
Επιζώντας μέσα στην καταιγίδα της μακραίωνης σκλαβιάς των τετρακοσίων χρόνων, γιατί είχε δουλωθεί η γη και όχι το φρόνημα που παρέμεινε αδούλωτο και ανυπόταχτο πάντα, ο λαός της Ελλάδας παρά την ακατάσχετη αιμορραγία και τις αντίξοες περιστάσεις κατάφερε
• όχι μόνο να κρατηθεί στη ζωή
• αλλά όταν έφτασε το πλήρωμα του χρόνου να κηρύξει με τη σπάθα και το καρυοφύλλι μπροστά στο θεό και τους ανθρώπους την πολιτική του ύπαρξη και ανεξαρτησία,
Οι σπουδαιότεροι παράγοντες που βοήθησαν ήταν :
• το πάθος της ελευθερίας που συγχρόνως θερμαινόταν από τα εθνικο-απελευθερωτικά κηρύγματα των Ελλήνων Διαφωτιστών: του Ρήγα Φεραίου, του Αδαμάντιου Κοραή, του Κοσμά του Αιτωλού,
• η μνήμη του ιστορικού παρελθόντος,
• η θρησκευτική πίστη και η Εκκλησία που ήταν παρούσα σε όλες τις τουρκοκρατούμενες ελληνικές κοινότητες, συντηρούσε σχολεία, μπόλιαζε τους υπόδουλους με κοινές πεποιθήσεις περί της εθνικής τους ταυτότητας, υπαγόρευε κοινούς κανόνες ζωής και –κυρίως- μάθαινε στους σκλαβωμένους την ελληνική γλώσσα, με αποτέλεσμα να εξασφαλιστεί, μέσα στους 4 αιώνες της σκλαβιάς, η ενότητα, η αλληλεγγύη και η ελπίδα της λευτεριάς.
• ο άρρηκτος δεσμός των Ελλήνων- που είχαν φύγει στις χώρες των Βαλκανίων και στην Κεντρική Ευρώπη -με τα πάτρια χώματα και τους βασανιζόμενους αδελφούς
Αν και ο Οθωμανικός δεσποτισμός, έφερε τους Έλληνες σε δεινότατη θέση με αποκορύφωμα την ερήμωση των περιουσιών τους, το παιδομάζωμα, τη μετατροπή των εκκλησιών σε τζαμιά και τους οδήγησε στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής. Πολλές γενιές Ελλήνων γεννήθηκαν και πέθαναν με το όνειρο της ελευθερίας.
• Επειδή : «Η ώρα της σκλαβιάς δεν αρχίζει από τη στιγμή που ένας τύραννος ντόπιος ή ξένος, υποδουλώνει κάποιο λαό. Αρχίζει από τη στιγμή που ο λαός αυτός παύει να λογαριάζει για υπέρτατο αγαθό τη λευτεριά. Και η ώρα της λευτεριάς δεν αρχίζει από τη στιγμή που ο λαός ξεσηκώνεται για να συντρίψει τους τυράννους του, μα από τη στιγμή που παίρνει την απόφαση πως η ζωή δεν έχει αξία δίχως αυτή »
Η επανάσταση του 1821 υπήρξε μια πανεθνική εξέγερση, ένας αγώνας στον όποιο πήραν μέρος όλοι οι Έλληνες, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, επαγγέλματος, μορφώσεως και κοινωνικής θέσεως.
Δεν ήταν μια τυχαία εξέγερση λόγω ευνοϊκών συμπτώσεων ούτε στόχευε στην εξυπηρέτηση προσωπικών συμφερόντων.
Στην πραγματικότητα, η Επανάσταση ήταν προετοιμασμένη και ιδεολογικά θωρακισμένη. Είχε συγκεκριμένο σκοπό και σαφέστατο αίτηµα. Πίσω από όλα υπήρχε ο µηχανισµός δηλαδή η Φιλική Εταιρεία. Στην Προκήρυξη µε τον τίτλο «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος» και µε την υπογραφή του αρχηγού της Φιλικής Εταιρείας Αλέξανδρου Υψηλάντη διαμορφώνεται το ιδεολογικό της στίγμα .
 κάναµε την Επανάσταση
• µε ιδεολογικό στήριγµα τα κηρύγµατα του ∆ιαφωτισµού
• και µε το βλέµµα στραµµένο στη Γαλλική Επανάσταση, όπου ένας ελεύθερος λαός παλεύει για πολιτική και κοινωνική ελευθερία•
• διεκδικήσαµε ελευθερία και ανεξαρτησία ως ∆ικαίωµα ,ενθυµούµενοι τα κατορθώµατα των ένδοξων προγόνων προκειµένου να υπερασπιστούµε την πατρίδα μας και την ελευθερία µας.
Τα ευρωπαϊκά έθνη δεν έδωσαν στην αρχή καμιά σημασία στον αγώνα αυτόν. Στη διάρκεια του αγώνα όμως οι αντιπρόσωποι της Ιεράς Συμμαχίας την καταδίκασαν ομόφωνα .
Οι Έλληνες αδιαφόρησαν ολότελα για τη γνώμη των ισχυρών, ως που ανάγκασαν τα ευρωπαϊκά έθνη να προσέξουν την υπόθεσή τους.
Όμως η αξία του ανθρώπου είναι αυτή: Να ζητάει και να ξέρει πως ζητάει το αδύνατο και να ‘ναι σίγουρος πως θα το φτάσει και να πολεμά γι’ αυτό, πέρα από κάθε λογική, με πίστη και με πείσμα. Τότε γίνεται το θαύμα, το αδύνατο γίνεται δυνατό.
«Όταν αποφασίσαμε να κάμουμε την Επανάσταση, λέει ο Θεοδ. Κολοκοτρώνης, δεν εσυλλογισθήκαμε, ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχουμε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε: «που πάτε εδώ να πολεμήσετε με τα σιταροκάραβα βατσέλια». Αλλά, ως μια βροχή, έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της Ελευθερίας μας και όλοι και οι κληρικοί και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτόν το σκοπό και εκάμαμε την επανάσταση.
Ακόμα και αν λόγω της φυσικής ατέλειας των ανθρώπων αναζητούμε τα ιδανικά ενός λαού περισσότερο στις μορφές των μύθων του και λιγότερο ίσως στην πραγματική ζωή του παρόλα αυτά δε λείπουν οι εκλεκτοί της μοίρας απλοί συχνά άνθρωποι που κατορθώνουν να ενσαρκώσουν τα υψηλά ιδανικά :Κολοκοτρώνης, Διάκος, Ανδρούτσος, Καραϊσκάκης, Παπαφλέσσας, Μακρυγιάννης, Μπότσαρης, Νικηταράς, Μπουμπουλίνα, Μιαούλης, Κανάρης και τόσοι άλλοι πρωτοστατούν και συντρίβουν τον εχθρό.
Πολλοί έχασαν τη ζωή τους σε μάχες για την ελευθερία γράφει ο Έριχ Φρομ πιστεύοντας πως ο θάνατος στην πάλη κατά της καταπίεσης ήταν προτιμότερος από το να ζεις δίχως ελευθερία. Αυτήν ακριβώς την πίστη στη ζωή απέδειξαν οι ελεύθεροι πολιορκημένοι του Μεσολογγίου, οι γυναίκες του Σουλίου χορεύοντας στο Ζάλογγο το χορό του θανάτου, το Κούγκι, τα Ψαρά, το Αρκάδι γίνονται ολοκαυτώματα. Η Αλαμάνα, η Γραβιά, το Βαλτέτσι, το Μανιάκι, τα Δερβενάκια, η Χαλκιδική, έγιναν βωμός για να μαρτυρούν πως η θέληση ενός λαού είναι ικανή να διδάξει πώς να ζει κανείς λεύτερος..
Ο αγώνας έμελλε να διαρκέσει μια δεκαετία και να είναι νικηφόρος. Μα όταν κάποια στιγμή η Επανάσταση κινδύνευσε ,όχι από τους υπέρτερους αριθμητικά εχθρούς, αλλά από τα δόρατα της διχόνοιας που αποτελούν μια από τις αδυναμίες του ελληνισμού, ο Στρατηγός Μακρυγιάννης διδάσκει: «Τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, …..Όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσωμεν εδώ. ….
Είμαστε εις το «εμείς» και όχι εις το «εγώ».
Στις μέρες μας που η ιστορία φαίνεται ότι γράφεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς στην περιοχή μας. Σήμερα, που η χώρα μας βιώνει μια οικονομική, κοινωνική και ηθική κρίση. Σήμερα, που με την κρίση ξαναπληρώνουμε σαν χώρα και σαν λαός την και την άγνοια της ιστορίας μας.
Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου πιο επίκαιρο από ποτέ!!!
• Μας προτρέπει να αγαπήσουμε αληθινά το συνάνθρωπό μας, να αποκτήσουμε κοινωνική συνείδηση , βάζοντας το συμφέρον του συνόλου πάνω από το ατομικό. Ή όπως πολύ καλύτερα είχε πει ο Περικλής στον Επιτάφιο για αυτούς που δεν «ασχολούνται» με τα κοινά της πόλης τους :
«Γιατί µονάχοι εµείς αυτόν που δεν παίρνει καθόλου µέρος σ’ αυτά τον θεωρούµε όχι φιλήσυχο, αλλά άχρηστο,(ιδιώτη)….πόσο έχει αλλάξει άραγε η χρήση της λέξης ιδιώτης ….
• Μας καλεί παραδειγματιστούμε από τους απλούς ανθρώπους που έγιναν ήρωες και μαχητές υποτάσσοντας το ατομικό τους συμφέρον στο κοινωνικό καλό ….για να επιβιώσουν σε ένα καλύτερο κόσμο… άραγε πόσο ανακόλουθο και διαφορετικό με τα σημερινά προβαλλόμενα τηλεοπτικά πρότυπα ….επιβίωσης …με τα οποία γαλουχούνται (με τεράστια αφέλεια είναι η αλήθεια ) τα παιδιά μας !!!
• Μας καλεί να επαναστατήσουμε ενάντια σε όλα αυτά τα νοσηρά φαινόμενα που τους επιτρέπουμε με κάθε τρόπο να εισβάλλουν στη ζωή μας και μας οδηγούν στην κοινωνική αδιαφορία ….. στο μίσος για τον διπλανό μας …. και την ηθική κατάπτωση.
• Μας καλεί να εντρυφήσουμε στην ιστορία μας να αντλήσουμε από όλες τις ιστορικές περιόδους , από τα θετικά αλλά και από τα αρνητικά, να παραδειγματιστούμε και να καλλιεργήσουμε την εθνική μας συνείδηση.

• Μας καλεί να σκεφτούμε το παράδειγμα του Μακρυγιάννη που έφτασε αγράµµατος µέχρι τα πενήντα σχεδόν Για να καταλάβει τότε πως η μόρφωση, η καλλιέργεια ήταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη. Και κάθισε µε πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο Και έµαθε πέντε κολλυβογράµµατα για να µας πει την ιστορία του βίου του και της επανάστασης .Αυτό το παράδειγμα είναι θαρρώ το πιο κατάλληλο για να μας πείσει να ακολουθήσουμε το δρόµο που εκείνος έδειξε, αυτό της καλλιέργειας και της παιδείας. Τη λεωφόρο της προσωπικής προκοπής του καθενός μας στην υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου.

• ΖΗΤΩ Η 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821!

• ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ!!

Στα Social Media